در اين دنياي پر هياهو نظر به ناظر مي كنم و او را به استمداد خود مي طلبم و از او عنايت و بخشش مي طلبم، باشد كه با لطف لايزالش مرا عفو كند و نور ايمان را در دلم روشن كند.

دنيا كه سراي انتظار است، سرانجام بايد به يك نقطه اي برسد كه طلايي و آرماني باشد ... آرماني از صلح و صفا و دوراني از شكوفايي علم و ادب و انديشه و اين در عقايد اهل زمين با رسيدن و ظهور منجي موعود است كه حال هركدام به نامي تعبيرش كرده اند و من مي گويم: اللهم عجل لوليك الفرج.

* پانوشت: كاش موقع رفتن به جهان باقي، آمرزيده شوم.